Ik kan mij nog herinneren dat ik als kind in een huiskamer op een flatje in Utrecht regelmatig mocht boksen met mijn opa. Zo hadden we van 4 stoelen en een elastiek een boksring gemaakt en mocht ik proberen mijn opa op zijn buik te raken.

En omdat ik van mijn opa een compliment kreeg dat ik hem goed had geraakt en niet mijn grotere sterkere broer zoals ik had verwacht, groeide ik van trots. En die trots had ik nodig, want mijn moeder, gevormd door het Jappenkamp, gaf mij de boodschap dat je moest knokken om te kunnen leven. Dát knokken juist ging mij niet goed af. Als speels en rebels ventje kwam ik zowel op de kostschool als tijdens mijn periode als matroos op de Rijnvaart, regelmatig in gevecht. Omdat ik vaak het onderspit delfde en dat moeilijk kon verkroppen, stapte ik supergemotiveerd als 15 jarige naar de boksschool en bokste mij in vijf jaar naar de Nationale Top. Echter, het boksen werd voor mij zó belangrijk, dat ik gefixeerd raakte op het ‘moeten’ presteren. Vóór NK wedstrijden was ik naast hard trainen alleen nog maar bezig met de verwachtingen van de omgeving. En zo ontstond er buiten de ring een tegenstander in mijn hoofd waar ik niet van kon winnen…

‘Freeze’
Tijdens de halve finale NK boksen van 1981 komt een TV-ploeg in de kleedkamer en sta ik plots in de schijnwerpers. De cameraploeg loopt met me mee naar de ring en na de gong van de 1e ronde ga ik voluit…. Dan slaat het noodlot toe: mijn armen blokkeren en ik sta als aan de grond genageld… Wat in werkelijkheid slechts enkele seconden duurde, leek op dat moment wel een eeuw. Met lood in armen en benen werd ik in eerste instantie gered door de scheidsrechter die mij acht tellen rust gaf. Hierna volgde voor mij nog twee ‘slopende’ ronden waarbij ik wonderwel op mijn benen bleef staan, maar veel klappen moest incasseren.

Boksen als metafoor
Mijn ‘freeze’ ervaring motiveerde mij na een CIOS opleiding te verdiepen in de sportpsychologie. Ik volgde opleidingen in NLP, Autogene Training en Hypnotherapie en startte in 1987 een Instituut voor mentale sporttraining. In die periode was ik de eerste in Nederland in het verzorgen van cursussen mentale training voor sporters en kreeg zodoende ondersteuning van Universiteitsstudenten die voor hun afstudeerrichting in de sportpsychologie een stageplek zochten. Daarnaast begeleidde ik jarenlang individuele- en team (top)sporters. Omdat  het ontwikkelen van persoonlijk potentieel mij boeide, richtte ik mij vanaf midden jaren ‘90 op persoonlijke ontwikkeling voor particulieren en  teamontwikkeling voor organisaties. Met mijn achtergrond als docent mentale training van de Nationale amateur golfselectie verzorgde ik samen met oud topschaatser en chef de mission Ard Schenk seminars met sport als metafoor. Mijn opgebouwde ervaring als trainer/coach in het bedrijfsleven en mijn drive om boksen te verbinden met communiceren onder druk, heeft er toe geleid dat inmiddels honderden organisaties de kracht van Boksen als metafoor hebben ervaren.

[siteorigin_widget class=”SynvedSocialFollowWidget”][/siteorigin_widget]